'De stad in zee'
De Nyksund-ervaring begint al voordat je het dorp zelf bereikt. De smalle weg die tussen bergwanden aan de ene kant en de open zee aan de andere kant slingert, biedt je een glimp van wat je te wachten staat. Aan het einde van wat aanvoelt als een desolaat stuk, verschijnen plotseling de kleurrijke gebouwen van het kleine dorp, waarvan de kleuren echt opvallen tegen de imposante natuurlijke achtergrond.
'Het is echt uniek, deze combinatie van een extreem dichtbevolkte stedelijke locatie, maar in de ruwe en woeste wildernis.'
Sven Erik Tøien, plaatselijke architect
Elk huis heeft z'n eigen uitgesproken karakter, en sommige zijn bij gebrek aan ruimte tegen de heuvel gebouwd. Er wonen hier maar 30 mensen.
Vallen en opstaan
Ongeveer honderd jaar geleden was Nyksund één van de grootste en belangrijkste vissersdorpen van de Vesterålen. Het ligt ten noorden van de Lofoten op het uiterste randje van de woeste, mooie Vesterålen-eilandengroep. De nabijheid van de visserijgebieden maakten Nyksund tot een aantrekkelijk vissersdorp.
Tijdens het vissen op skrei (Arctische kabeljauw) in de winter nam de bevolking van Nyksund met een paar honderd mensen toe. Het drukke leven langs de kade leidde tot de behoefte aan meer ruimte voor het verwerken van de vis, want Nyksund is geconcentreerd op twee kleine eilandjes, Nyksundøya en Ungsmaløya, die zijn verbonden door een smalle golfbreker.
'Deze eilanden boden maar weinig ruimte voor gebouwen. Hadden de activiteiten meer ruimte nodig, dan werden die gewoon geïntegreerd in de bestaande ruimte', zegt Tøien.
Tegenwoordig zie je nog steeds overblijfselen van hoe aan de kade panden van twee tot drie verdiepingen hoog werden gebouwd voor het laden het laden en lossen van vis - het bewijs dat Nyksund ooit een bloeiende economie had.
Maar in de 20e eeuw ging het bergafwaarts. Er kwam nieuwe technologie in de vorm van motoren en grotere schepen, en de haven van Nyksund werd te klein. Het vissersdorp Myre nam het over als belangrijkste haven van de omgeving, en het dorp was begin jaren zeventig helemaal verlaten. Nyksund werd een spookstad.
Een nieuwe start
Het oude vissersdorp is in veel opzichten een levend museum gebleven, mede dankzij een groep Duitse enthousiastelingen die zich in de jaren tachtig in Nyksund vestigden. Eén van hen, Karl Heinz Nickel, werd zo verliefd op de plek dat hij projecten startte om het te weer op te bouwen. Hij zorgde voor veel nieuwe bedrijvigheid via allerlei projecten.
Nyksund heeft in de loop van de tijd verschillende bouwfasen doorgemaakt. Rond 2000 werd Ssemjon Gerlitz uit Düsseldorf een 'Nyksunder' toen hij aansloot bij het bouwproject. De groep besteedde veel tijd aan het veiligstellen van materialen uit de vervlogen visserstijd en begon met de restauratie van gastenverblijf Holmvik Brygge op de kade. Tegenwoordig is het net een klein levend museum waar je 100 jaar visserijgeschiedenis kunt beleven.
'Het duurde een paar jaar voordat mensen beseften dat we geen rommel verzamelden, maar cultuur', aldus Ssemjon.
Er worden originele antieke deuren hergebruikt in zijn gastenverblijf in Holmvik Brygge, een ecologisch gecertificeerde accommodatie met kamers in een historisch gastenverblijf, aparte studio-appartementen en zelfs een heel huis (ideaal voor groepen).